Lowietje

Tekenen is voor zowel Mariët als mij een grote en samenbindende hobby geweest. Al op de lagere school lagen er dwarsverbindingen tussen onze creatieve interesses. Die creativiteit zet zich bij Mariët eigenlijk gewoon door in het boetseren op taart. Het namaken en ontwerpen van figuren is daar een natuurlijk uitvloeisel van.

Tekenen vond ik al op de lagere school fijn om te doen. Ik wilde tekenaar worden; ik zie nog mijn tekening hangen, bij Meester Vermeer. De opdracht was: teken je beroep dat je later wilt gaan uitoefenen. Eén van de eerste opdrachten in klas drie. Middenin deze opdracht kwam er een nieuw meisje bij in onze klas; ze heette Mariët Versluijs uit Schoonhoven. Zij ging ook tekenen, maar… zij maakte een Holly Hobby-tekening. Dat kon ze schitterend. En er zouden er nog heel veel volgen. Dikke gekleurde lijnen (vaak met viltstift) met zacht ingekleurde vlakken (met kleurpotlood).

Als jongen hield ik van mensen tekenen, gebouwen en vrachtwagens. Ik tekende eens het architekten buro, dat ik ooit eens zou gaan opzetten. Grappig als je je kinderen net zulke tekeningen ziet maken.

En cartoontekenen is jarenlang een wekelijkse bezigheid geweest. Op de jeugdpagina ‘Magneet’ in het Reformatorisch Dagblad. Er is zo hier en daar nog wat van te vinden via Digibron, zoals twee artikelen ter gelegenheid van een ‘jubileumjaar’ (maart 1993 en de gescande krantenpagina) en een wedstrijd waarin jongeren hun eigen vakantie-Lowietje konden tekenen. En een artikel naar aanleiding van de laatste tekening: ‘Ruim 700 Lowietjes in bijna vijftien jaar‘, 24-09-2005.

Ergens moet ik nog een stapel van die cartoons hebben liggen. Maar… wat is het al weer lang geleden. Ik heb ze sinds 2005 eigenlijk nooit meer doorgebladerd. Misschien leuk voor later…