Hoe Jezus met zonde omgaat

Als je de ‘geschiedenis van de zondares die niet werd gestenigd’ oppervlakkig leest, zou je kunnen denken dat Jezus over de zonde heen stapt. Of dat Hij ze door de vingers ziet. Je zou van Hem een softe Leider maken Die iedereen in zijn of haar waarde laat en niet zo zwaarwichtig over de wet van God doet. Echter, dan lees je over het grote wonder heen dat tussen de regels door staat: Jezus neemt de zondaars aan, maar laat ze geen zondaar blijven. Hij zegt niet tegen de vrouw: “Ga maar weer lekker naar huis en pak je oude leven weer op.” Hij beveelt: “Ga heen en zondig niet meer!” Goed beschouwd een onmogelijke opdracht; ook voor jou en mij. Je zult ondervinden dat je dan ook telkensweer bij Hem terug moet komen, aan Zijn voeten…

Download het boekje Hoe Jezus met zonde omgaat

Echter, toen ik het boekje klaar had, bleef er nog één vraag branden: waarom stuurt Jezus haar zó weg, zonder een woord van vergeving? Waarom is er bij haar geen enkel teken van berouw te ontdekken? Wat eindigt dit verhaal eigenlijk vreemd in onze gereformeerd-dogmatische ogen! We hebben dit boekje behandeld op de gezamenlijke Bijbelkring in onze gemeente en ik had deze vraag ook bij de groepsvragen gevoegd. Misschien dat iemand een antwoord wist…

Maar op de zondag voor de Bijbelkringavond las ik er de Bijbelverklaring van Dächsel op na en daar vond ik een aanwijzing naar iets waar ik aldoor langsheen had gelezen; een detail in deze geschiedenis waarvoor ik blijkbaar voortdurend een blinde vlek had gehad! Eigenlijk iets dat NIET gebeurde…

Wat doen Adam en Eva, wanneer ze God horen aankomen, vlak nadat ze voor de allereerste keer gezondigd hadden? Ze kruipen weg, want “wij vreesden…”. Wat deed Kaïn, toen God hem aansprak over Abel, die hij daarnet had vermoord? Kaïn recht zijn rug en kijkt God brutaal in de ogen: “Ben ik mijns broeders hoeder?”. Maar wat doet deze vrouw? Ik had wel alles gelezen, maar niet dat wat er NIET stond… Want, wat deed ze vooral NIET?

Haar beschuldigers verlieten één voor één de kring, de ‘rechtzaal’. Ze slopen ‘ongemerkt’ weg uit deze benauwde plek zo vlak voor Jezus. Dat had deze vrouw ook kunnen doen! Maar ze deed het niet! Ze bleef voor Jezus staan, met de mogelijkheid dat Hij wél stenen zou gooien, want Hij was zonder zonden; als Enige! Met dit ‘blijven staan’ gaf ze zich over aan Hem Die rechtvaardig oordeelt. En Jezus? Stuurt Hij haar weg met een onmogelijke opdracht, voorbijgaand aan haar zonde? Luister eens wat Hij zegt: “Ga heen en zondig niet meer.” Hij duidde geheel terecht haar leven tot nu toe als ‘zonde’. Pas toen ging ze, precies op het moment dat paste bij een schuldbelijdenis: “Ja, HEERE, U hebt gelijk.”

Soms moet je ook letten op de dingen die NIET gebeuren. Deze Bijbelverklaarder wees ons op iets dat de vrouw níet deed; en daarmee was ze voor ons een voorbeeld. Kruip niet weg voor God, zondaar; recht ook je rug niet in hardnekkige handhaving. Maar blijf staan voor Hem Die rechtvaardig oordeelt. Want juist daar zijn ook de woorden van genade en het eeuwig leven te krijgen! Als ze tóch eerder was weggelopen… hoe rampzalig zou haar leven dán zijn verlopen? Buigen voor God, wanneer Hij zonden in ons leven aanwijst is de enige weg om in het reine met Hem te komen, tegen Wie die zonde ten diepste is begaan… En blijf zo dicht bij Hem, opdat je de genade en de vergeving niet zult mislopen!

Comments are closed.